2 Kasım 2008 Pazar

16 eylül 2007,o öyle demese de..ömür yollarda geçiyor.

çok geziyorum,kamil koça artık kamil diyorum,bir samimiyet oluştu artık..:)
ben evimden özleyecek kadar uzak kalırsam(bir yaz kadar mesela),hayatta özlemem o evi,yabancılaşırım direk,kolay kolay da giyip şortu yayılamam koltuklarına,misafir gibi otururum bir süre,kendi suyumu içemem,tuvalet nerde diye sorarım,umduğumu değil bulduğumu yerim..alışmam gerekir tekrardan..iyi oldu o yüzden bu gezentiliğim,bir o evime bir bu evime gidiyorum,yabancılamıyorum hiçbirini..diğer taraftan annemlerin yaz başından beri izmirden ayrı olduğu düşüncesi de beni öyle korkutuyor ki onların adına,sormayın gitsin,nasıl temizleyecek evin banyosunu falan annem,bilmiyorum tanımadığın birinin ayaklarını yıkamak gibi..:)
ben uyuyunca saçlarım da uyuyor..uyanıyorum mola yerlerinde,aynaya bakıyorum saçlarım uyuyor daha,şöyle bi silkeliyorum,uyanıyorlar, çok ilginç:)
bu yazıyı okuyan biri benim takıntılı biri olduğumu düşünebilir,izin veriyorum:)madem yolların fatihiyim,yazıyı da şöyle bitireyim,korna çalma uyuyorum:)

Hiç yorum yok: