2 Kasım 2008 Pazar

2 kasım 2008,o öyle dese de demese de..uyku demişken iki.

uyanmak zorunda olduğum bir cuma sabahı oldu bunlar.uyanmak zorundaydım çünkü vizelerle dolu bir güne merhaba dememek kabalık olurdu..

önceki geceden saatler kurulmuş,hazırlıklar yapılmıştı.uyku kısmını geçiyorum,bildiğin uyku işte,sonunda sabah oluyor..sabah oldu,saatim gerçekçi olmayan bir saate kurulmuş olmanın verdiği rahatsızlıkla uyandırmaya çalıştı beni.başardı da'kendince beni uyandırdığını düşünmesi kadar doğal birşey yok,cıkcıklamayınsaatimeçizerimallağma*.
oysaki ben uyanıklık ve uyku arasında,uykudaki uyanıklık evresindeydim o sırada.çalan alarmı durdurdum,rüyamda bir zürafaya binmenin verdiği rahatlıkla uykuma devam ettim.evet gerçekten tam da böyle düşündüm,"zürafaya biniyorum oğlum ben tabi uyurum" dedim o an.uykum beni bu sefer de bir zürafayla kandırmayı başarmıştı derdim eğer o aslan aniden belirmeseydi rüyamda.aslana doğru yaklaşırken zürafamla,aslanlar zürafa yer mi diye düşünüyordum.az sonra anlayacaktım,bir gürültü patırtı koptu,hapur hupur yedi zürafamı aslan bacaklarından başlayarak,ben de düştüm zürafamın üstünden ağlayarak..sonra birden çok sessizleşti ortam,öyle sessizleşti ki neden bu kadar sessiz diye düşündüm..sonra,tabi sessiz olacak,uyuyorum ben..uyuyorum,uyuyorum..alelehalalahey uyuyorum lan,uyan! kalk! kalk! şeklinde bir uyanma anı yaşadım.iyi ki de yaşamışım,uyandım,vizelerime girdim falan filan.bu da böyle bir anımdır:D

bazen bir yerde durmalı bazen,hayat bu kadar da akıcı olmamalı bence..**

*bir çırpıda çıkan söz öbeki
**bu aralar çok düşünülen söz öbekinden fazlası

1 yorum:

pia dedi ki...

heyo! ben senin yazılarını özlemişim.
:)