1 Kasım 2008 Cumartesi

20 ağustos 2007,o öyle demese de..keyfe mi keder.

üniversite ve yurt işleriyle uğraşıyorum bu aralar, hatta tüm aralar..birden gerçeğe düştüm diyebilirim,bir çocuğun hayal kahramanının aslında uçamayacağını anladığı gibi bir şeyler hissettiklerim, ve daha başlangıç olduğuna eminim, büyümek bitmez mi hiç.. hayatım kalabalık, çok daha kalabalık olacak, bense güzellikler yaratmaya çalışıyorum kalabalıktan sıkıldığımda yanına kaçacağım.. hayalimde kalmasından korkuyorum güzelliklerin, yeni gerçeklerin yine hayallerimi dövmesinden korkuyorum, her gün hayal kurarak hayal geliştirilir mi vücut geliştirir gibi.. zihnimde olmaları bile anımı heyecanlandırabiliyor, sürekli bi heyecan deyimim ondan, daha zaman var ama,hayallerim gerçeğe karışsın istiyorum..
niye yazdım bilmiyorum, belki yardım etmeye çalışıyorum hayallerime gerçeklerle savaşında, en azından zihnimdeki belirsiz dumanlar değiller artık, latin alfabesinde yazıldılar..

Hiç yorum yok: