2 Kasım 2008 Pazar

4 kasım 2007,o öyle demese de..ben aslında.

ben aslında ne sölüyorum..ben aslında napıyorum ya..

söylediklerim...söylediklerim insanların kölesi,söylediklerim avcısı insanlar,ızgarası iyi olan söylediklerimi,haşlamakta ısrar eden insanlar,haşlamayıp çiğ yiyen insanlar..ne duymak istiyorsalar* onu söylemişim meğer ben oluyor,ne söylesem de,söylediklerim onların anladıkları** klişesi..(kadar yok,çünkü anladıklarından fazlasını söylemedim hiç bir zaman,denemedim bile,denesem de beceremem,aşamam ben insanları,çözemem ve tüketemem) özellikle de anlattığımı anlamak değil,anladıklarını anlamak istiyorsalar..

bir insan akıyormuş bir vadide,beyaz köpüklerinde söyledikleri,gezdikleri,sevdikleri..vadi yamaçlarında insanlar dikiliymiş,bazılarının yaprakları uzanıyormuş vadide akana,bazılarına akan sıçrıyormuş,bazılarıysa göğe uzanıyormuş belki..ve rüzgarlar,dalgalar yapıştırıyormuş akıntıya,küçük halkalar yapıştırıyormuş..bilmem böyle bir şeyler oluyormuş ya..bir kartpostal işte,kimden gelmiş?..ben..

*bu -salar bence daha güzel -larsa dan:)
**kadarın olmadığı yer
***yazıya konsepti bozacak diye koyamadığım istek:sevdiklerim,bana atkı hediye edin,böylece bana sarılıyormuşsunuz gibi hissediyim her atkıda:)

Hiç yorum yok: